In de IJstijd bestaat het Schalkwijkse landschap net als elders in Nederland uit een koud kaal landschap waar zand rondstoof. Met het warmer worden van het klimaat tijdens de Steentijd (9700 – 2000 voor Chr) verandert het kale landschap in een landschap met vegetatie. De kustlijn komt steeds dichterbij en in 5500 voor Chr. ligt deze bij Gouda. Ten zuiden van Schalkwijk stroomt de Rijn in een vlechtende riviermassa naar zee.

Het gebied dat we tegenwoordig toerekenen aan Schalkwijk, was in de Bronstijd en IJzertijd een moeras. Rond 4350 voor Chr. komt de vegetatie op gang. De rivieren volgen steeds vaker een vaste route.

Ook verschijnen er rondtrekkende mensen. Uit onderzoek in Het Klooster (Nieuwegein) blijkt dat er rond 4000 voor Christus menselijke activiteit was (Swifterbantcultuur). Deze bewoners volgden de rivier De Wiersch die ook door het huidige Rietveld (Schalkwijk) liep. Het is niet uitgesloten dat wanneer in het Rietveld wordt gezocht in de bodem van de stroomgordel, we ook sporen aantreffen van deze Swifterbantcultuur.

Op enkele hogere delen in Schalkwijk zijn sporen uit de IJzertijd aangetroffen. We praten dan over de Pothuizerweg en delen van de Schalkwijkse ontginning die tegen ’t Goy aanliggen bij de Kanaaldijk-Zuid. Het zijn gebieden die vanaf de middeleeuwen aan het gerecht Schalkwijk werden toegevoegd, maar in het begin onder ’t Goy en Houten vielen.

Meer over de stroomruggen is te vinden op www.oudhouten.nl.

Deze pagina is gewijzigd op 30 augustus 2026